[SF - WonHyuk] Our White Day by kobamura

posted on 15 Mar 2013 22:24 by kobamura in ShortFiction directory Fiction

Title :: Our White Day

Pairing :: WonHyuk 

Author :: kobamura

Rating :: PG – 13 , NC – 17

Author’s Note :: เรื่องทุกอย่างเป็นเพียงแค่เหตุการณ์สมมติ  อ่านเพื่อความบันเทิงนะคะ

 

 

 

 

><><><><><><><><><- - Our White Day - -><><><><><><><><><

 

 

 

เช้าวันนี้รู้สึกอุ่นกว่าทุกวัน

 

 

ร่างใต้ผ้านวมขยับหยุกหยิกเมื่อได้ยินเสียงปลุกจากในมือถือ มือเรียวละจากหมอนข้างไปควานหาแหล่งกำเนิดเสียงก่อนจะหยีตามองว่ากี่โมงกี่ยามแล้วกดปิดเสียงน่ารำคาญนั้นซะ ยังเหลือเวลาอีกหลายชั่วโมงก่อนจะต้องไปทำงาน  ในผ้านวมนี่อุ่นกำลังดีเสียจนไม่อยากจะลุกไปไหนเลย...เพราะงั้น...ของีบอีกหน่อยนะ

 

“หืม...?” กำลังจะก้มลงไปซุกหมอนข้างใบโปรด แต่หน้ากลับฝังลงไปกับอะไรซักอย่างที่ค่อนข้างมั่นใจว่ามันไม่ได้อยู่บนเตียงนี้ก่อนเขาเข้านอนแน่ๆ

  

“อะไรเนี่ย...” กระพริบตามองถุงตรงหน้าปริบๆ ก่อนจะยกขึ้นมาดูใกล้ๆ

 

“...อาร์มานี่?” หลังจากอ่านโลโก้หน้าถุงจบ ความอุ่นที่ดึงให้เขาอยากนอนต่อก็ขยับไปมาก่อนจะรู้สึกถึงแรงกอดรัดช่วงเอวที่แน่นขึ้น จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเจ้าของถุงปริศนานี้สินะ

 

“ซีวอนอ่า...” สะบัดผ้านวมออกแล้วหันหลังไปมองคนหล่อที่กำลังนอนซุกหน้ากับหลังของเขา ถ้าซีวอนหลับอยู่จริงๆเขาคงไม่ปลุก เพราะบินกลับมาจากฮ่องกงมาต้องเหนื่อยมากอยู่แล้ว แต่คนหลับคงไม่ลูบมือเข้ามาใต้เสื้อเขาหรอกมั้ง  ทะลึ่งแต่เช้าเชียวนะ!

 

“ถ้าไม่หยุดมือนี่ฉันถีบนายตกเตียงจริงๆนะ”

 

“ใจร้ายแต่เช้าเชียว” เอ่ยเสียงกลั้วหัวเราะก่อนจะยืดตัวขึ้นจูบเบาๆที่ซอกคอขาว ความจริงเขาเองก็ตื่นพร้อมๆกับฮยอกแจนั่นแหละ เสียงปลุกปนด่าของทงเฮที่อัดเอาไว้ให้แถมบังคับให้ใช้นี่มัน...เกินจะทน

 

“ฉันไม่อยากเหนื่อยแต่เช้า วันนี้เรามีงานต้องทำอีกเยอะนะ” ยันตัวลุกขึ้นนั่งก่อนจะหยิบถุงอาร์มานี่ไปวางไว้ที่หัวเตียง

 

“แปลว่าเหนื่อยหลังตารางงานได้ใช่ไหม?” แหย่คนรักอย่างนึกสนุก กะว่าฮยอกแจต้องฟาดเขาด้วยอะไรซักอย่างแน่ๆ แต่ผิดคาดที่สุดที่รักของเขาเพียงแค่พยักหน้ารับเบาๆ

 

“ถ้าแบบนั้น...ก็ไม่รู้จะห้ามไปทำไมนี่นะ”

 

“ฉันถือว่านายกำลังยั่วฉันอยู่นะ”

 

“ยั่วบ้าอะไรกัน หน้าก็ยังไม่ได้ล้าง ฟันก็ยังไม่ได้แปรง มีจุดไหนที่มันเซ็กซี่จนไปกระตุ้นอารมณ์นายได้เนี่ย...” เงยหน้าขึ้นมาเจอใบหน้าหล่อเหลาที่ห่างกันเพียงปลายนิ้วกันก็ถึงกับสะดุ้ง

 

“นายคิดว่าฉันจะมีอารมณ์เพราะความเซ็กซี่หรอ?”

 

“ก็ปกติมันต้องเป็นแบบนั้นนี่ นายก็พูดออกบ่อยไปว่าขาฉันเรียวสวย เอวฉันคอดจนอยากจะกอดไว้ทั้งวัน แถมยังชมว่าไหปลาร้าฉันเซ็กซี่มากๆเห็นแล้วอยากจะจูบทิ้งรอยไว้...”

 

“มันก็จริงอ่ะนะ แต่บางทีนะฮยอกแจ...หน้าตาเพิ่งตื่นนอนของคนรักมันก็เร้าอารมณ์ได้สุดยอดเหมือนกันนะรู้ไหม?” เอ่ยจบก็ทาบริมฝีปากลงมาไม่ปล่อยให้คนตัวเล็กต่อปากต่อคำอะไรได้อีก ดีฟคิสร้อนๆรับอรุณทำเอาหัวใจเต้นโครมครามแทบหลุดออกมานอกอก ขณะที่กำลังหลับตาพริ้มซึมซับความหวานซ่านในปาก ร่างบางก็ต้องกระตุกเฮือกเมื่อฝ่ามือร้อนสอดเข้าไปในกางเกงนอน

 

“ซะ...ซีวอน....!!!” รีบคว้าแขนอีกฝ่ายก่อนที่จะถูกลงน้ำหนักให้เตลิดไปมากกว่านี้ ซีวอนมองท่าทีต่อต้านนั้นด้วยรอยยิ้ม 

 

“รับรองว่าไม่เหนื่อย”

 

“...ฉันไม่ได้ห่วงเรื่องนั้น!!”

 

“งั้นก็ไม่เห็นต้องกังวลอะไรนี่ ฉันก็ไม่ต่างอะไรกับนายหรอกหน่า” ดึงมือคนรักให้วางลงบนน้องชายที่ตื่นตัวไม่แพ้กัน ฮยอกแจถึงกับหน้าแดงเห่อเมื่อคุณชายสุดเฟอร์เฟคในสายตาของทุกคนกำลังรูดซิปกางเกงตัวเองแล้วจับมือเขาสอดเข้าไปในกางเกงชั้นใน

 

“ทำไมฉันต้องมาทำเรื่องทะลึ่งอะไรแบบนี้แต่เช้าด้วยนะ” ถึงปากจะบ่นไปแบบนั้นหากมือเรียวกลับขยับรูดอย่างรู้งาน ทำเอาซีวอนถึงกับเกร็งตัวไปชั่วขณะเพราะถูกความหฤหรรษ์เล่นงานเข้าอย่างจัง

 

“มันดีกว่าที่เราจะต้องไปช่วยตัวเองในห้องน้ำเพราะดันมีอารมณ์ตอนที่จูบกันเมื่อกี้ไม่ใช่หรอ?”

 

“ใครใช้ให้นายดีฟคิสตอนที่มันตื่นตัวล่ะห๊ะ?! ก็รู้นี่ว่าของผู้ชายมันจะตื่นตัวตอนเช้าหน่ะ ไปปลุกมันซ้ำทำไมล่ะ?! โอ้ย!!!! ถ้าไม่เสียดายนะ...ฉันจะบิดให้มันขาดคามือไปเลย ให้ตายสิ!!” คงจะของขึ้นอยู่ไม่น้อยจริงๆ เพราะระหว่างที่กำลังบ่นก็เล่นลงน้ำหนักมือเสียจนซีวอนตัวงอ

 

“โอ้ย! ฮยอกแจ...เบามือหน่อย...เจ็บนะ”

 

“เจ็บแล้วจำไหมล่ะหือ?”

 

“ถ้ามันใช้ไม่ได้ขึ้นมา คนที่น้ำตาตกจะเป็นนายมากกว่านะ” เพิ่มน้ำหนักมือกับแกนกายที่อยู่ในมือบ้างจนคนที่กำลังแกล้งเขาถึงกับตัวกระตุก จุดอ่อนของฮยอกแจอยู่ตรงไหนทำไมเขาจะไม่รู้

 

“อ๊ะ...ดะ...เดี๋ยว...อื้อ...”

 

“ใครหยุดมือก่อนแพ้นะ...ต้องโดนทำโทษ” เอ่ยบอกกับคนที่เอนตัวพิงผนังหอบกระชั้น ฮยอกแจตวัดตามองคนรักก่อนจะฟาดไหล่หนาอย่างเจ็บใจ

 

“แล้วนายสอดนิ้วมาทำไมห๊ะ?!!”

 

“เซอร์วิสไง” เอ่ยตอบอย่างอารมณ์ดีก่อนจะส่งนิ้วเพิ่มเข้าไปอีกจนฮยอกแจต้องยกสะโพกรับ มือเรียวจิกทึ้งผ้าปูที่นอนเมื่อกำลังถูกคนรักปรนเปรอทั้งสองทางจนแทบจะขาดใจ

 

“ซีวอน...พอ...พอเถอะ...อื้อ...” ร้องเสียงสะท้านเมื่ออีกฝ่ายจูบหนักๆที่ยอดยกก่อนจะยืดตัวขึ้นมาให้ใบหน้าอยู่ในระดับเดียวกัน

 

“ทำไมถึงให้พอล่ะ? ฉันยังไม่หายคิดถึงนายเลยนะ รู้ไหมว่าฉันรอคอยมันขนาดไหนกว่าเราจะมีเวลาอยู่ด้วยกันได้ ?” ฮยอกแจยิ้มบางเมื่อได้ยินคำบอกนั้น มือเรียวจึงประคองใบหน้าหล่อเหลาไว้ก่อนจะโน้มตัวลงจูบเบาๆ

 

“แล้วคิดว่าฉันไม่คิดถึงนายหรอ? ที่บอกให้พอหน่ะ แค่อยากให้เลิกใช้นิ้วแล้วเข้ามาในตัวฉันได้แล้ว เพราะฉันก็คิดถึงนายมากพอๆกับที่นายคิดถึงฉันเหมือนกัน”

 

“ฮยอกแจ...”

 

“ทำให้ฉันเกิดอารมณ์แต่เช้า ถ้าทำให้ไม่ถูกใจล่ะก็ ฉันจะถีบนายตกเตียงจริงๆด้วย”

 

“รับทราบครับผม” เชยคางที่รักรับจุมพิตร้อนก่อนจะส่งนิ้วเข้าไปเตรียมความพร้อมเพิ่มขึ้นอีก ขยับให้ช่องทางคับแน่นนั้นคลายตัวลงก่อนจะถอนนิ้วออกมา ฮยอกแจถึงถอนใจพรูแต่แล้วก็ต้องหายใจสะดุดไปชั่วครู่เมื่อรู้สึกถึงความร้อนที่จ่ออยู่ตรงปากทาง

 

“แน่ใจนะว่าจะให้ทำไปจนสุด?”

 

“ถึงขั้นนี้แล้วถ้านายไม่ทำฉันจะออนท็อปให้คางเหลืองเลยคอยดู”  ถึงจะน่าอายไปหน่อยแต่กับคนรักก็คงไม่ต้องคิดอะไรมาก เรียวขาจึงขยับอ้าออกกว้างเพื่อเปิดทางก่อนจะเป็นฝ่ายขยับเข้าหา เพราะตอนนี้เขาเองก็เตลิดเกินกว่าจะหยุดทุกอย่างแล้วเดินออกไปอาบน้ำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ เรื่องแบบนี้ทำให้จบแบบฟินๆไปทั้งสองฝ่ายจะดีกว่า

 

“แบบนี้เขาเรียกว่ายั่วเห็นๆเลยนะ” กระซิบเย้าเสียงพร่าก่อนจะดันตัวเข้าไปในช่องทางนั้นอย่างใจเย็น วันนี้พวกเขามีตารางงานทั้งวัน คงให้ฮยอกแจเหนื่อยมากไม่ได้ ทำแบบเบาๆเนิบๆก็คงจะหวานชื่นดีเหมือนกัน

 

“อันนี้หน่ะ...ตั้งใจยั่วเลยล่ะ” ยกแขนคล้องคอคนรักก่อนจะยืดตัวงับเบาๆที่ติ่งหูอย่างหยอกล้อ

 

“รู้ใช่ไหมว่าเวลามีไม่มาก แล้ววันนี้ตารางงานพวกเรามีทั้งวัน?” ขยับสะโพกเข้าหาที่รักก่อนจะกระซิบแผ่วข้างหู ฮยอกแจหัวเราะคิกเมื่อเห็นอีกฝ่ายขบกรามแน่น แต่ก็ขำได้ไม่นานเมื่อซีวอนเล่นแกล้งดันเข้ามาเสียจนสุด

 

“อื้อ~ ซีวอนอ่า...”

 

“ฉันรู้ว่าต้องทำยังไง เพราะฉะนั้นนายแค่รับความรักจากฉันไปก็พอ” ทาบทับริมฝีปากเป็นการปิดบทสนทนาก่อนจะเริ่มขยับกายสร้างจังหวะรักรับอรุณ ถึงแม้วันนี้ตารางงานอาจจะดูหนักไปหน่อย แต่อาหารทิพย์นี้ก็คงจะทำให้พวกเขาสดชื่นไปได้ตลอดทั้งวัน

 

 

><><><><><><><><><- - Our White Day - -><><><><><><><><><

 

 

“เฮ่อ...บรรยากาศน่าอิจฉาจังเลยน๊า~” สองคนที่กำลังนั่งเอาหัวชนกันหันมามองพี่ชายร่างท้วมก่อนจะหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ตอนนี้พวกเขากำลังอยู่ในสตูดิโอที่ถ่ายทำโฆษณาตัวใหม่ของคโยชอน ระหว่างช่วงพักเลยมานั่งเล่นทวิตเตอร์กัน

 

“นายลงคลิปพี่ชินดงหรอ?”

 

“น่าสนุกดีออก”

 

“แต่นายลืมลงรูปนะ”

 

“ฉันไม่มีรูปนั้นอ่ะ”

 

“แต่ฉันมี เดี๋ยวฉันรีทวีตเอง” พอจัดการลงรูปเสร็จก็หันมาหัวเราะกันอยู่สองคน ทำไมชินดงจะไม่รู้ว่าน้องชายสองคนกำลังทำอะไรเพราะเขาเองก็เปิดทวิตเตอร์อยู่เหมือนกัน แต่ก็ไม่เห็นมีอะไรน่าเสียหาย ก็แค่คลิปสนุกๆของพวกเขาเท่านั้น ป่านนี้แฟนคลับคงจะขำกันไปถึงไหนต่อไหนแล้วมั้ง

 

“นายเรียกบรรยากาศสุมหัวนั่นว่าน่าอิจฉาหรอชินดง?” เยซองที่นั่งพักอยู่อีกข้างหนึ่งเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ดูท่าจะยังเคืองกลุ่มน้องชายปี 86 อยู่ไม่น้อยที่แซะกันกลางทวิตเตอร์ไปเมื่อหลายวันก่อน แน่นอนว่าชินดงเดาอาการนั้นได้ ก็เลยได้แต่หัวเราะอย่างขำๆ

 

“น้องมันแหย่เพราะรักหน่า”

 

“งั้นฉันจะไปแหย่ไอ้ตัวแสบนั่นบ้างดีกว่า มันจะได้รู้ว่าฉันก็รักมัน “มาก” เหมือนกัน” ลุกขึ้นเดินตรงไปยังเด็กหนุ่มหมายเลข 3 อย่างมุ่งมั่นจนอดหวั่นใจแทนไม่ได้....โชคดีนะทงเฮ

 

“ไวท์เดย์ทั้งทีทำงานทั้งวันเลย” สมาชิกที่กำลังล้อมกันอยู่รอบโต๊ะที่เต็มไปด้วยไก่ทอดหอมๆที่ใช้สำหรับถ่ายทำโฆษณาต่างหันไปมองน้องเล็กแล้วส่ายหัวกันเป็นแถว

 

“พูดเหมือนมีคนที่อยากจะให้ของขวัญ”

 

“ก็ไม่มีหรอก แค่อยากบ่น”

 

“ของแบบนี้ต้องถามชินดงสิ ไวท์เดย์ให้อะไรนาริล่ะ?” เมื่อสายตาอยากรู้อยากเห็นจากสมาชิกพุ่งมาหา พ่อหนุ่มร่างท้วมอารมณ์ดีถึงกับยิ้มเขิน

 

“ก็ยังไม่ได้ให้อะไรหรอก เพราะฉลองวันครบรอบกันไปแล้ว แต่ก็ตั้งใจว่าหมดตารางงานวันนี้ก็จะแวะไปหาหน่ะ”

 

“ถามทำไมวะเนี่ย อิจฉาตาร้อนไปหมดแล้ว” เป็นคังอินที่ยกมือขึ้นมาพัดที่ตาของตัวเอง ทำเอาทุกคนหัวเราะกันครืน ก่อนจะลงความเห็นว่า...น่าอิจฉาจริงๆด้วยนั่นแหละ

 

“แล้วซีวอนล่ะ ให้อะไร?” ฮยอกแจที่ยืนกินไก่ทอดอยู่ถึงกับสะดุ้งเมื่อจู่ๆพี่คังอินก็ถามทะลุกลางปล้องขึ้นมาเสียอย่างนั้น

 

“ยังไม่ได้ให้อย่างเป็นทางการหรอกครับ เพราะมัวแต่รับของขวัญอยู่” คนนอกฟังอาจจะไม่เข้าใจ แต่คนในสองคนนั้นรู้ดีว่าหมายถึงอะไร ฮยอกแจถึงเอาไก่ที่กินค้างอยู่ยัดปากซีวอนเข้าให้

 

“ไวท์เดย์นี่ผู้ชายให้ของขวัญไม่ใช่หรอ? ทำไมยังต้องรับของขวัญอีกล่ะ? อย่าบอกนะว่า...เสียงเมื่อเช้า...” แกล้งเหล่หางตาไปทางคนที่ยังคงกินไก่ตุ้ยๆ ก่อนจะหัวเราะออกมา

 

“พี่คังอิน!!!” ซีวอนรีบคว้าฮยอกแจเอาไว้ก่อนที่เจ้าตัวจะกระโดดเข้าขย้ำพี่คังอิน ตัวเล็กแค่นี้ไม่ต่างกับจิ้งจกโดดเกาะข้างฝาหรอก ดูยังไงฮยอกแจไม่ใช่คู่ต่อสู้พี่คังอินเลยแม้แต่น้อย ส่วนคังอินที่แกล้งน้องจนพอใจแล้วก็เดินจากไปพร้อมกับเสียงหัวเราะที่ทำเอาทีมงานอดขำตามด้วยไม่ได้ ทำงานกับซุปเปอร์จูเนียร์นี่วาไรตี้สุดยอดจริงๆ

 

 

><><><><><><><><><- - Our White Day - -><><><><><><><><><

 

 

“เหนื่อย สุด ยอด ไป เลย” ทิ้งตัวลงนอนกับเตียงก่อนจะบ่นหงุงหงิงอยู่คนเดียว ซีวอนที่เพิ่งตามเข้ามาในห้องได้แต่ยิ้มอย่างเอ็นดู ถึงฮยอกแจจะแก่กว่าเขาถึงสามวัน(?) แต่ในสายตาของเขาฮยอกแจก็ยังคงเป็นเด็กน้อยน่ารักที่เขาอยากจะดูแลและปกป้องตลอดไป

 

“ไปอาบน้ำสิ จะได้หายเหนื่อย”

 

“ให้คนอื่นอาบไปก่อน ขี้เกียจออกไปแย่งห้องน้ำ” คนที่ซุกหน้าอยู่กับหมอนยังคงตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงอู้อี้จนร่างสูงอดขำไม่ได้

 

“งั้นนอนไปก่อนก็ได้ ถ้าสงครามแย่งห้องน้ำจบเมื่อไหร่ฉันค่อยอุ้มนายออกไปอาบ” คนฟังถึงกับตะแคงศีรษะมามองคนที่นั่งอยู่ข้างเตียง

 

“ปลุกฉันให้ตื่นมันง่ายกว่ามั้ง”

 

“ไม่เลย...นั่นหน่ะยากมาก อุ้มนายไปอาบน้ำหน่ะง่ายกว่าเยอะเลย” หัวเราะออกมาเสียงดังเมื่อถูกอีกฝ่ายฟาดเข้าให้ที่แขน ฮยอกแจพลิกตัวนอนหงายก่อนจะลุกพรวดขึ้นเมื่อนึกอะไรได้

 

“อะไร?”

 

“นี่หน่ะหรอของขวัญไวท์เดย์ที่นายพูดกับพี่คังอินเมื่อกลางวัน?” หยิบถุงอาร์มานี่ที่วางไว้ตรงหัวเตียงตั้งแต่เมื่อเช้ามาเปิดดูก่อนจะเบิกตากว้าง

 

“ชเวซีวอน!!!”

 

“หืม?” ถึงจะตอบรับกลับมาแค่นั้น แต่ก็ดูออกว่าอีกฝ่ายกำลังกลั้นขำมากขนาดไหน

 

“ของขวัญไวท์เดย์นี่นายให้กางเกงในฉันเรอะ?!!! วันวาเลนไทน์ฉันให้ช็อคโกแลตนายเลยนะ!!!”

 

“แต่นี่มันของอาร์มานี่เลยนะ เห็นแล้วคิดถึงนายก็เลยเหมามาหมดทุกแบบเลยล่ะ”

 

“ไอ้ทะลึ่ง!!!”

 

“ทะลึ่งตรงไหน เมื่อตอนปีใหม่นายก็ซื้อให้ฉันเหมือนกันนี่”

 

“นั่น...นั่น...นั่นมัน...”

 

“แปลว่าเราทะลึ่งเหมือนกันสินะ” ยื่นหน้าเข้าไปก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำเอาจี๊ดอยู่ไม่น้อย

 

“ซีวอน!!!...นายนี่มัน...อื้มมมม” ซีวอนรู้อยู่แล้วว่าฮยอกแจต้องโวยวายเสียงดังแน่ๆ ก็เลยชิงจู่โจมปิดปากนั้นเสียก่อน ถึงจะดิ้นขัดขืนในตอนแรก แต่พอตวัดลิ้นต้อนไปเรื่อยๆร่างกายก็จะอ่อนยวบแล้วก็จะกลายเป็นลูกไก่ตัวน้อยของเขา

 

 

 

เอ็นดูอีกซักรอบดีไหมนะ

 

 

 

“อ้าว...คังอิน ไหนว่าจะไปตามน้องให้ไปอาบน้ำไง” พี่เมเนเอ่ยทักเมื่อเห็นคังอินเดินเข้ามาหาน้ำกินในห้องครัว เมื่อกี้ว่าจะไปตามฮยอกแจกับซีวอนไม่ใช่หรือไง? หรือว่าสองคนนั่นหลับไปแล้ว?

 

“อาบตอนนี้ก็เท่านั้นแหละพี่ ถ้าเหนียวตัวจนทนไม่ได้เดี๋ยวก็ออกมาอาบกันเองแหละ” คว้าชามแอปเปิ้ลที่เรียวอุคปอกแช่เอาไว้ในตู้เย็นมากอดไว้ก่อนจะเดินไปนั่งดูหนังกับชินดง ปล่อยให้พี่เมเนเจอร์ประมวลผลกับคำพูดนั้นเอาเองโดยไม่คิดจะขยายความอะไร

 

“ไวท์เดย์เนี่ยมันสะเทือนใจคนโสดไม่ต่างจากวาเลนไทน์เลยเนอะ” ชินดงหันมามองพี่ชายที่นั่งอยู่ข้างๆก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบ

 

“แต่ผมไม่โสดนะ”

 

“หุบปากไปเลยไป”

 

 

 

 

 

 

END

 

 

 

 

 

คือ...ไม่คิดว่าต้นเรื่องจะออกมาแบบนั้นนะ...มือมันลั่น 555+

 

 

Comment

Comment:

Tweet

ทั้งน่ารักทั้งหื่น เขินสุดดด ><

#7 By AllRise407 on 2013-04-09 14:52

ดีเลย์อย่างร้ายแรงพี่วอนหื่นมากฮยอกแจดูเหมือนจะไม่ยอมนะ
แต่ที่ไหนได้ยั่วตัวแม่เลย เป็นอย่างนี้ชีวอนจะไปไหนรอดค๊าาาา

#6 By masi_chaki (103.7.57.18|115.67.5.253) on 2013-04-04 15:12

กราบขออภัยที่มาอ่านช้า
จริงๆอยากอ่นตั้งแต่เริ่มลงแล้ว 
แต่ต้องออดใจไว้ ไปสะสางงานให้เสร็จ
แล้วรอสอบเสร็จทีเดียวเลย
**โค้งงามๆ**
ก่อนเม้นฟิคขอหนึ่งคำถาม
"ผ้ากันเปื้อนมันอยู่ตรงไหน????"
รึว่าจะไม่ใช่เรื่องนี้...สงสัยจะเข้าใจผิดไปเองquestion
อากาศกออกจะร้อนนะ ยิ่งอ่านฟิคเรื่องนี้ยิ่งร้อนขึ้นไปอีกนะ
ถ้ามีมากกว่านี้ เลือดกำเดาไหลแน่ๆ
แต่วันไวท์เดย์ คงมีแค่พี่ชินดงจริงๆที่น่าอิจฉา ความรักราบรื่นจริงๆ
ส่วนวอนฮยอกเหมือนจะแกล้งกันไปแกล้งกันมาsad smile
ซื้อชั้นในแลกกันซะงั้น  จริงๆแล้วขนาดสามีภรรยากันเค้ายังไม่ซื้อให้กันเลยนะ
แต่คู่นี้จะลึกซึ้งกันมาก  ซื้ให้กันถูกไซส์ด้วยอ่ะ  นึกว่าจะถอดเป็นอย่างเดียว  มีความช่างสังเกตด้วย  
 
สุดท้ายนี้...อากาศร้อนๆแบบนี้ควรมีเสื้อกล้ามนะ มันเบาและสบายดีนะ (แพ้โหวตแล้ว แต่ยังคงกระแซะต่อไป เผื่อเรื่องจะได้รับการพิจารณา)confused smile

#5 By คุณป้าข้างบ้าน (103.7.57.18|125.27.200.205) on 2013-03-17 16:05

คึกคักกันตั้งแตเช้าเชียวนะquestion

#4 By wittra (103.7.57.18|110.164.212.80) on 2013-03-17 02:14

วอนฮยอก Happy White Day กันตั้งแต่เช้ายันเย็นเลย
น่าสงสารพี่หมีนะแกล้งแซวน้องตลอดแต่สุดท้ายคนโสดก็น่าสงสารอยู่ดี ^____^

#3 By amiko (103.7.57.18|180.183.92.123) on 2013-03-16 08:44

หื่นกันยกกำลังสอง 555+
แต่เช้าก็ไม่ปล่อยเว้นกันเลย >\\<

#2 By pep (103.7.57.18|115.67.5.159) on 2013-03-16 02:22

น่ารักปนหื่นถูกใจจริงๆๆ555

#1 By anchovy_chicken (103.7.57.18|58.9.119.240) on 2013-03-16 02:02