[SF - KiHae ft. WonHyuk] Waffle Lovers –first- by kobamura

posted on 19 Dec 2012 21:52 by kobamura in ShortFiction directory Fiction

Title :: Waffle Lovers –first-

Pairing :: KiHae ft. WonHyuk

Author :: kobamura

Rating :: PG - 13

Author’s Note :: เรื่องทุกอย่างเป็นเพียงแค่เหตุการณ์สมมติ  อ่านเพื่อความบันเทิงนะคะ

 

 

แบบว่า...เขียนฟิคจ่ายค่ายางลบให้ยุ้ยซี่หน่ะ 555+

 

 

<<<< Waffle Lovers >>>

 

 

ผู้ชายกับขนมหวาน...

ผู้ชายกลิ่นหอมขนมหวาน...

 

 

 

[...กริ๊ง~...]

 

 

“วาฟเฟิลเลิฟเวอร์ ยินดีต้อนรับครับ” เจ้าของร้านขนมแสนอร่อยเอ่ยต้อนรับลูกค้าทันทีที่ได้ยินเสียงกระดิ่งหน้าร้าน

 

“ไม่ทราบว่าจะรับ...” เสียงขาดหายไปเสียดื้อๆเมื่อละสายตาออกมาจากสมุดบัญชีของร้านแล้วไม่เจอลูกค้าหน้าเคาท์เตอร์อย่างที่ควรจะเป็น ทงเฮได้แต่เอียงคออย่างสงสัย ก่อนจะเข้าใจในทันทีเมื่อเห็นมือเล็กๆโผล่ขึ้นมาโบกให้หยอยๆ

 

“อาเฮเฮ หวัดดีฮะ!!!” เจ้าตัวเล็กที่ดูท่ากำลังพยายามเขย่งสุดปลายเท้าโบกมือให้พลางยิ้มจนตาหยี

 

“อ้าว...ฮุกแจเองหรอ? นึกว่าใครซะอีก” พอทักไปแบบนั้น ใบหน้าน่ารักที่กำลังฉีกยิ้มกว้างก็งอฉับ

 

“อาเฮเฮเรียกชื่อฮุกแจผิดอีกแล้ว ชื่อฮุกแจ ไม่ใช่ฮุกแจซะหน่อย”

 

“ก็ฮุกแจไง อาพูดผิดตรงไหน?”

 

“ฮุกแจ ฮุกแจ ไม่ใช่ฮุกแจ อาเฮเฮชอบเรียกผิด” ใครก็ได้บอกเขาทีว่าเขาเรียกชื่อไอ้ตัวเล็กนี่ผิดตรงไหน

 

“ฮุกแจ”

 

“ไม่ใช่!!!”

 

“แล้วต้องเรียกยังไงล่ะหืม?”

 

“ฮุกแจไง ต้องเรียกฮุกแจ ไม่ใช่ฮุกแจ” ชักจะหมั่นเขี้ยวหลานชายตัวน้อยของไอ้คุณชายเพื่อนรักขึ้นมาติดหมัด ถ้าไม่ติดว่ามีเคาท์เตอร์ขวางอยู่ เขาโดดเข้าฟัดแน่ๆ

 

“ฮุกแจ?”

 

“ไม่ใช่!!! อาเฮเฮพูดไม่รู้เรื่องเลยยยยยยยยยยยยยยย” โว๊ะ...อะไรวะเนี่ย งงแล้วนะ

 

“ก็ฮุกแจไง”

 

“ไม่ใช่!! ต้องเรียกชื่อฮุกแจซี่~ ไม่ใช่ฮุกแจ อาเฮเฮพูดไม่ชัดเลย” อ้อ...เขาว่าเขาเริ่มจับประเด็นของไอ้ตัวเล็กนี่ได้แล้วล่ะนะ

 

“ฮยอกแจ?”

 

“ช่าย~ ต้องเรียกชื่อฮุกแจให้ถูกแบบนี้ ชื่อฮุกแจ~ ไม่ใช่ฮุกแจแบบที่อาเฮเฮชอบเรียกผิด เข้าใจไหมฮะ?” ยาพาราอยู่ไหนนะ อยากได้มาระงับประสาทซักสี่ห้าเม็ด พูดกับเด็กมันไม่ใช่เรื่องง่ายจริงๆ

 

“เอ้อ...เข้าใจก็ได้” พอตอบไปแบบนั้น ใบหน้าที่จริงจังมาตลอดการเถียงเรื่องชื่อก็กลับมาฉีกยิ้มพร้อมๆกับเสียงกระดิ่งหน้าร้านที่ดังขึ้นอีกครั้ง

 

“สั่งขนมหรือยังฮยอกแจ?” ทงเฮเงยหน้ามองบุคคลที่สามด้วยสายตาที่อีกฝ่ายไม่สามารถคาดเดาได้ ซีวอนจึงเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม

 

“แกเป็นอะไร? ทำหน้าทำตาแบบนั้น” ไม่อยากจะฟ้องว่าเป็นเพราะหลานสุดที่รักรักที่สุดของแกเนี่ยแหละ เฮอะ!

 

“ฮุกแจกำลังสอนอาเฮเฮเรียกชื่อฮุกแจให้ถูกอยู่ฮะอาซีวึน สอนนานมากเลย” คนถูกสอนได้แต่ยืนทำปากพะงาบๆเพราะไม่คิดว่าไอ้ตัวป่วนจะมาไม้นี้ ผิดกับซีวอนที่ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างไม่เกรงใจ

 

“อาทงเฮพูดไม่ชัดสินะ”

 

“ใช่ฮะ!”

 

“พอเลยๆ เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเลยนะ จะกินอะไรก็ว่ามา จะได้ทำให้” โบกมือเป็นเชิงให้คู่ป่วนหยุดรุมเขาเสียที ชักไม่มีอารมณ์จะเล่นด้วยแล้ว

 

“ก็ได้ๆ ไม่เห็นจะต้องโกรธกันเลย” เห็นท่าเพื่อนตัวเตี้ย...เอ้ย...เพื่อนตัวเล็กเริ่มมีน้ำโห ซีวอนจึงจัดการสั่งเมนูให้คุณหลานกับตัวเอง ก่อนจะพากันไปนั่งที่มุมประจำตรงกระจก เพราะฮยอกแจชอบมองนั่นมองนี่นอกร้านอย่างสนอกสนใจมากกว่าจะมองรูปปั้นตุ๊กตาปลานีโม่ที่มีอยู่เต็มร้าน (ห้ามบอกทงเฮนะ)

 

 

<<<< Waffle Lovers >>>

 

 

 ทงเฮเหลือบตามองคุณอาคุณหลานที่คุยกันกระหนุงกระหนิงก่อนจะหันไปวอร์มเครื่องอบวาฟเฟิล หยิบอุปกรณ์ต่างๆในตู้แช่ออกมาเตรียมทำวาฟเฟิลแสนอร่อยให้กับเจ้าตัวเล็กที่เป็นลูกค้าประจำมาตั้งแต่เพิ่งหย่านมจนตอนนี้เข้าอนุบาลไปแล้ว เรียกได้ว่าฮยอกแจเป็นลูกค้ากิตติมศักดิ์ของร้านนี้เลยก็ว่าได้

 

วาฟเฟิลเลิฟเวอร์ เป็นร้านที่ขายวาฟเฟิลโดยเฉพาะ มีทั้งอเมริกันวาฟเฟิล เบลเยี่ยมวาฟเฟิล รวมไปถึงวาฟเฟิลสูตรใหม่ๆที่ประยุกต์ขึ้นมาด้วยตัวเอง ซึ่งจุดเด่นของร้านที่ทงเฮแสนจะภูมิใจคือการทำวาฟเฟิลแบบสดๆอบกันใหม่ๆจนเป็นที่ติดอกติดใจของลูกค้า โดยเฉพาะเด็กสาวมัธยมที่มักจะมารวมตัวกันหลังเลิกเรียน ชนิดที่เรียกได้ว่าทำแทบไม่ทัน แต่ก็ไม่มีลูกค้าคนไหนบ่นเพราะรสชาติความอร่อยและความสดใหม่ของวาฟเฟิลที่อบกันตามออร์เดอร์เท่านั้นนับว่าเป็นอะไรที่ควรค่าแก่การรอคอย ยิ่งวาฟเฟิลจานนั้นถูกเสิร์ฟส่งตรงจากมือพ่อครัวสุดหล่อ (และน่ารักมากๆ) ยิ่งไม่มีใครบ่นเพราะตัวทงเฮเองก็นับเป็นจุดขายของร้านอย่างนึงเหมือนกัน

 

“สเปเชียลวาฟเฟิลเรียบร้อยแล้วครับผม” คนเป็นพ่อครัวอดยิ้มไม่ได้เมื่อเขาวางจานขนมลงตรงหน้าอาหลานคู่ป่วน ฮยอกแจก็ทำตาโตพร้อมกับร้องเสียงหลง สเปเชียลวาฟเฟิลที่เขาเลือกทำให้ฮยอกแจกับซีวอนเป็นอเมริกันวาฟเฟิลแผ่นใหญ่ยักษ์ ตกแต่งตามช่องวาฟเฟิลด้วยนมข้นและแยมสตรอเบอร์รี่ โปะไอศกรีมวนิลาและสตรอเบอร์นี่ด้านบนอีกอย่างละลูก เท่านั้นยังไม่พอ...ทงเฮยังแถมวิปปิ้งครีมสูตรพิเศษของร้านให้อีกสามก้อนใหญ่ แต่งเพิ่มด้วยสตรอเบอร์รี่ลูกโตๆกับบลูเบอร์รี่อีกนับไม่ถ้วน พร้อมกับเสิร์ฟนมสตรอเบอร์รี่สำหรับฮยอกแจ และอเมริกาโน่สำหรับซีวอน

 

“ฮุกแจรักอาเฮเฮสุดที่มากเล๊ยยยยย” ฮยอกแจฉีกยิ้มกว้างพลางเอื้อมมือไปรับช้อนเล็กจากทงเฮมาตักขนมตรงหน้ากินอย่างเอร็ดอร่อย ฮยอกแจน่ารักในสายตาทงเฮก็ตอนที่กินขนมแล้วชมว่ามันอร่อยไม่หยุดปากเนี่ยแหละ...นอกนั้น...อย่าไปพูดถึงเลย

 

“ทงเฮ...” เจ้าของชื่อหันไปมองเพื่อนที่ยกกาแฟขึ้นจิบทั้งที่ยังไม่ได้ละสายตาจากคุณหลานที่กำลังกินตุ้ย

 

“อะไร?”

 

“ฉันพาฮยอกแจมาหาขนมกินเล่นหลังเลิกเรียนนะ ไม่ได้พามากินมื้อเย็น แกทำมาเยอะเกินไปแล้ว”

 

“ถ้าไม่อยากให้ฮยอกแจกินเยอะเกินไป แกก็แย่งหลานกินเอาเองแล้วกัน ฉันพอใจจะทำแบบนี้...จะทำไม?” ยักคิ้วใส่เพื่อนที่หัวคิ้วเริ่มจะชนกันก่อนจะหันไปเอ่ยต้อนรับคณะเด็กสาวมัธยมที่เพิ่งทยอยเข้ามาในร้าน เป็นการตัดบทว่าให้จัดการกับหลานชายตัวเองไปก็แล้วกัน ซีวอนได้แต่ถอนใจหนักๆมองคุณหลานที่ดูจะมีความสุขเหลือเกิน ยังไม่ทันจะเอ่ยอะไรวาฟเฟิลเนื้อนุ่มตรงหน้าก็มาจ่อถึงริมฝีปากพร้อมกับรอยยิ้มน่ารักที่ส่งมาให้

 

“ฮุกแจไม่กินคนเดียวหรอก ฮุกแจแบ่งให้อาซีวึนกินด้วย กินด้วยกันนะ อ้ามมมม~” ทำแบบนี้แล้วใครจะไปดุลงล่ะหือ? ซีวอนได้แต่คิดในใจก่อนจะอ้าปากรับขนมกับไอศกรีมที่คุณหลานคอยหันมาป้อนให้ไม่ขาดปาก จากคนที่ไม่ค่อยจะปลื้มของหวาน อีกไม่นานเขาคงจะติดของหวานตามฮยอกแจไปแน่ๆ

 

“...ฮึ...หลงหลานจนโงหัวไม่ขึ้นแล้วไอ้คุณชาย” ทงเฮที่สังเกตทั้งคู่มาโดยตลอดได้แต่หัวเราะอยู่ในลำคอ บอกตามตรงว่าเขาไม่คิดว่าคนอย่างซีวอนจะทำอะไรแบบนี้ได้ จะว่าไปก็ดูแลฮยอกแจมาพอๆกับที่เขาเริ่มทำร้านนี้มาเลยสินะ นานพอดูเหมือนกันนะเนี่ย

 

 

วาฟเฟิลเลิฟเวอร์เปิดมานานเท่ากับอายุของฮยอกแจเลยล่ะ

 

 

 

<<<< Waffle Lovers >>>

 

 

วาฟเฟิลเลิฟเวอร์ก็ยังคงขายดีเหมือนทุกวัน

และ...ลูกค้ากิตติมศักดิ์ของเขาก็ยังคงมากินขนมหวานหลังเลิกเรียนไม่เคยขาด

 

 

“อาเฮเฮ~” มือเล็กๆก็ยังคงโบกหยอยๆอยู่หน้าเคาท์เตอร์เหมือนเคย ทงเฮโน้มตัวลงไปหาเจ้าตัวป่วนก่อนจะยื่นมือไปยีผมนุ่มอย่างหมั่นเขี้ยว

 

“ทำไมวันนี้มาช้าจัง นึกว่ากลับบ้านไปแล้วซะอีก”

 

“อาซีวึนรถเสีย ฮุกแจเลยมากับอาบอมบอม”

 

“หืม?” ได้ยินแบบนั้นเลยเงยหน้าขึ้นมองบุคคลที่สามที่ยืนอยู่ข้างหลังหลานชาย ก็เลยเพิ่งจะรู้ตัวว่าลูกค้ากิตติมศักดิ์ของเขาพาคนแปลกหน้าเข้าร้านมาด้วย

 

“ใครอ่ะ?” ถึงจะทำท่าเหมือนกระซิบกระซาบถามกันอยู่สองคน แต่คนที่กำลังถูกพูดถึงก็ได้ยินอยู่ดี คิบอมจึงก้าวเท้าเข้ามาใกล้แล้วเป็นฝ่ายตอบเสียเอง

 

“ผมเป็นเพื่อนที่ทำงานของซีวอนหน่ะครับ พอดีหมอนั่นรถเสียไปรับฮยอกแจไม่ทัน ผมก็เลยไปรับแทน แล้วฮยอกแจก็บอกให้พามาที่นี่ ผมก็เลยพามา”

 

“อาบอมบอมเป็นน้องชายห๊าง~ห่างของฮีนิมหน่ะฮะ ไว้ใจได้” คนฟังถึงกับขมวดคิ้วเมื่อเจ้าตัวเล็กเอ่ยสำทับขึ้นมาแบบนั้น นี่ฮยอกแจดูออกหรือไงว่าเขากำลังสงสัยว่าทำไมซีวอนถึงได้ไว้ใจให้ผู้ชายคนนี้ไปรับหลานชายสุดรักสุดหวงแทน

 

“ก็...ตามนั้นแหละครับ” ถึงอีกฝ่ายจะส่งยิ้มมาให้อย่างเป็นมิตร แต่ทำไมกันนะ? เขารู้สึกว่ารอยยิ้มที่ดันแก้มเกือบแตกนั่นมันช่างกวนประสาทเขาเสียจริง

 

“แล้ววันนี้อยากกินอะไรล่ะไอ้ตัวป่วน? หิวโซเลยสินะ” ฮยอกแจพยักหน้ารับคำถามนั้นรัวๆ ก่อนจะเอ่ยขอนมสตรอเบอร์รี่เป็นอย่างแรก งานนี้ท่าจะหิวจริง ทงเฮเลยเดินไปหยิบนมสตรอเบอร์รี่กล่องเล็กให้ฮยอกแจกินรองท้องไปก่อน ซึ่งพอรับนมรสโปรดที่เจาะหลอดเรียบร้อยแล้วมาถือไว้ ฮยอกแจก็เดินไปนั่งที่โต๊ะประจำ เมื่อเห็นว่าหลานชายกำลังกินนมไม่สนใจคนรอบข้าง ทงเฮจึงหันกลับมามองชายหนุ่มที่ยังคงยืนนิ่งอยู่หน้าเคาท์เตอร์

 

“แล้วคุณจะรับขนมหรือเครื่องดื่มอะไรไหมครับ?”

 

“ผมไม่ชอบของหวาน” ทงเฮถึงกับขมวดคิ้วฉับ คำตอบนิ่งๆนั่นเหมือนถูกปามีดแสกกลางหน้ายังไงไม่รู้สิ ถ้าไม่ชอบก็เดินไปนั่งที่โต๊ะกับฮยอกแจเลยก็ได้มั้ง จะมายืนหาพระแสงด้ามสั้นด้ามยาวอะไรตรงนี้? หรือต้องเชิญไปนั่ง?

 

“ปกติซีวอนสั่งอะไรครับ?” คนที่กำลังเปิดตู้เย็นหยิบแป้งวาฟเฟิลหันกลับมามองแล้วเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม ราวกับสงสัยว่าทำไมบทสนทนายังไม่จบอีก

 

“หมอนั่นไม่ชอบของหวานเหมือนผม ผมก็เลยอยากรู้ว่าปกติซีวอนสั่งอะไรถ้ามาร้านนี้กับฮยอกแจ”

 

“ก็กาแฟ...เอสเปรสโซ่ ไม่ก็อเมริกาโน่เข้มๆ”

 

“งั้นผมขออเมริกาโน่แล้วกัน ขอบคุณครับ” เอ่ยขอบคุณสำหรับคำตอบก่อนจะเดินไปนั่งกับฮยอกแจที่เหมือนจะหยิบสมุดขึ้นมาระบายสีเล่นระหว่างรอวาฟเฟิลของโปรด ทงเฮได้แต่ถอนใจหนักๆก่อนจะหันกลับไปให้ความสนใจกับสเปเชียลวาฟเฟิลที่เขาจะทำให้ฮยอกแจวันนี้

 

“หิวๆแบบนี้ วันนี้เป็นของคาวแล้วกันนะ” เอ่ยบอกเจ้าตัวเล็กก่อนจะเสิร์ฟวาฟเฟิลทูน่าสลัดให้ตรงหน้า

 

“แต่ฮุกแจอยากกินไอติม...”

 

“กินนี่ไปก่อน เดี๋ยวแถมไอศกรีมสตรอเบอรี่ได้อีกถ้วยนึง โอเคไหม?”

 

“โอเคฮะ!” พอเห็นฮยอกแจกินวาฟเฟิลตรงหน้าได้อย่างเอร็ดอร่อย ทงเฮจึงหันไปเสิร์ฟกาแฟให้ชายหนุ่มที่นั่งอยู่อีกฝั่งหนึ่ง

 

“ผมเพิ่งรู้ว่าวาฟเฟิลทำเป็นของคาวแบบนี้ได้ด้วย นึกว่าจะเป็นแค่ขนมหวานที่เด็กผู้หญิงกินกันหลังเลิกเรียนเฉยๆ”

 

“งั้นก็รู้เอาไว้แล้วกัน” เจ้าของร้านจบบทสนทนาไว้แค่นั้นก่อนจะเดินกลับไปประจำอยู่ที่เคาท์เตอร์โดยมีสายตาจากลูกค้าคนใหม่มองตามไปไม่ห่าง เขาพูดอะไรผิดหรือไง? ทำไมรู้สึกเหมือนโดนเหวี่ยงใส่?

 

“อาบอมบอมปากเสีย”

 

“อ้าว?” หันกลับมามองเจ้าตัวเล็กที่เพิ่งจ้วงทูน่าก้อนโตเข้าปากไปอย่างสงสัย เขาเนี่ยนะปากเสีย?

 

“อาเฮเฮรักวาฟเฟิลสุดที่มากเลยนะ”

 

“อ้อ...” พอฮยอกแจขยายความก็พอจะเข้าใจอยู่บ้าง จะว่าไปตอนที่เจอกันครั้งแรกเขาก็พูดหักหน้าไปยกนึงแล้วนี่นะว่าไม่ชอบของหวาน แถมเมื่อกี้ยังพูดเหมือนดูถูกวาฟเฟิลที่อีกฝ่ายชอบมากๆเข้าไปอีก ถึงจะไม่ได้เจตนาจะสื่อความแบบนั้น แต่สำหรับคนที่ชอบอะไรถึงขั้นสุดแบบนั้น ก็คงจะเคืองไม่น้อยเลยล่ะมั้ง

 

“ถ้าเป็นอาซีวึนนะ โดนถาดฟาดหัวไปแล้ว”

 

“โหดเอาเรื่องเหมือนกันเนอะ”

 

“ก็...นิดนึง” เจ้าตัวเล็กยกมือขึ้นมาทำท่าประกอบว่านิดนึงจริงๆ ทำเอาคิบอมหลุดหัวเราะออกมาเสียงดังจนคนที่กำลังอบวาฟเฟิลอยู่ที่เคาท์เตอร์ต้องหันมามองอย่างสงสัย

 

“นินทาอะไรอยู่หรือเปล่าฮยอกแจ?”

 

“นิดนึงฮะ” คนร่วมนินทาถึงกับเบิกตาขึ้นอย่างตกใจเมื่อไอ้ตัวเล็กมันเล่นบอกเขาไปโต้งๆว่ากำลังคุยเรื่องอีกฝ่ายอยู่ เด็กหน่ะไม่เท่าไหร่หรอก แต่คนเป็นผู้ใหญ่เนี่ยสิ...มีแต่เสียกับเสีย...

 

“อ้อ...” ทงเฮตอบรับคำตอบนั้น พลางส่งสายตาไปยังอีกคนที่นั่งยิ้มเจื่อนๆอยู่...ให้มันได้อย่างนี้สิ...ถ้าเป็นซีวอนเขาคงร่อนถาดแสกหน้าไปแล้ว สุดท้ายก็ทำได้เพียงออกอาการฮึดฮัดไปทำออร์เดอร์ให้ลูกค้าอีกโต๊ะไป โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังถูกอีกฝ่ายมองด้วยแววตาและรอยยิ้มแบบไหน

 

“อาเฮเฮ~ ไอติมฮุกแจอยู่ไหนนน~~ ฮุกแจหม่ำหนมหมดแล้ว” คนที่นั่งละเลียดจิบกาแฟถึงกับเลิกคิ้วสูง ไอ้ตัวเล็กนี่ในท้องมีหลุมดำอยู่หรือไงนะ นมสตรอเบอร์รี่ต่อด้วยวาฟเฟิลจานใหญ่ แล้วนี่ร้องหาไอศกรีมอีก? ซีวอนมันเลี้ยงหลานของมันยังไงวะเนี่ย

 

“เอ้า...มาแล้ว! ตามสัญญา กินเยอะขนาดนี้ทำไมยังตัวเล็กอยู่อีกนะ? ไม่เห็นเหมือนซองมินเลย รายนั้นตัวจะแตกอยู่แล้ว”

 

“มินนี่เป็นลูกโป่ง พองได้~ ตอนนี้อาเฮเฮก็พองเหมือนมินนี่ เหมือนกันเลย~” คนอย่างอีทงเฮชอบทำขนมหวาน ใจเย็น รักเด็ก แต่เขาสามารถพลั้งมือฆ่าเด็กได้ถ้าเด็กนั่นมาขุดเรื่องน้ำหนักตัวของเขา!! ฮยอกแจ!!!!! ตายยยยยยยยยยยย!!!!!!

 

“พูดไม่เข้าหูเลยนะวันนี้ งั้นไม่ต้องกิน” คว้าถ้วยไอศกรีมตรงหน้าออกอย่างรวดเร็วชนิดที่ว่าฮยอกแจก็รั้งเอาไว้ไม่ทัน และแน่นอนมามันเร็วเกินไป เร็วจนถ้วยไอศกรีมเกือบหลุดจากมือตัวเอง ถ้าไม่มีมือใครอีกคนช่วยประคองเอาไว้เสียก่อน

 

“เดี๋ยวก็เสียของหรอกครับ” เจ้าของมืออุ่นๆนั่นเอ่ยด้วยรอยยิ้มก่อนจะส่งถ้วยไอศกรีมคืนให้ฮยอกแจที่รับไปตักกินอย่างดีใจ

 

“ยุ่ง!!!” นั่นคือคำพูดที่หลุดออกมาหลังจากยืนอึ้งให้อีกฝ่ายกุมมือไว้อยู่พักใหญ่ ทงเฮรีบชักมือตัวเองออกก่อนจะสะบัดตัวกลับไปนั่งอยู่หลังเคาท์เตอร์ ปล่อยให้คิบอมยืนค้างอยู่ตรงนั้น จะยิ้มก็ไม่กล้า จะขำก็กลัวอีกฝ่ายจะยิ่งโกรธ สุดท้ายเลยนั่งลงทำเป็นมองฮยอกแจที่กำลังเอร็ดอร่อยกับไอศกรีมรสโปรดทั้งที่หางตาก็คอยชำเลืองมองไปที่เคาท์เตอร์เป็นระยะ...ซุกตัวเงียบเลยแฮะ

 

“หืม?” ระหว่างที่กำลังคิดอะไรอยู่เรื่อยเปื่อย จมูกก็ได้กลิ่นหอมอ่อนๆ หันมองหาต้นเหตุซ้ายขวาก่อนจะเจอว่าต้นกลิ่นนั้นอยู่ที่มือของเขาเอง สุดท้ายก็เลยลองก้มลงไปดมมือตัวเอง...ใช่จริงๆด้วย...

 

 

 

 

 

“หอมขนาดนี้เลยหรอ...วาฟเฟิล?”

 

 

 

 

 

 

TBC

 

 

 

มันควรจะตอนเดียวจบม๊ายยย แง๊~

จะเขียนว่า intro ก็เกรงใจ เอา –first- ไปก่อนแล้วกันเนอะ

จะขยับขยายอะไรยังไงค่อยว่ากันอีกที =.,=

อยากบอกว่านี่ฟิคคิเฮหลักเรื่องแรกเลยนะเนี่ย

แต่...มีฮุกแจเยอะเว่อร์ๆ 555+

 

 

 

 

 

 

 

 

edit @ 19 Dec 2012 21:54:27 by kobamura

Comment

Comment:

Tweet

ฮุกเเจน่าร๊ากกกกก 
อาบอมบอมนี่ล่ะก็นะ อาเฮเฮเสียเซลฟ์เลย อิอิ

#12 By AllRise407 on 2013-04-10 22:59

ฮุกเเจน่าร๊ากกกกก 
อาบอมบอมนี่ล่ะก็นะ อาเฮเฮเสียเซลฟ์เลย อิอิ

#11 By AllRise407 on 2013-04-10 22:58

ฮุกเเจน่ารัก อาเฮเฮก็น่ารัก >//////<

#10 By Mook fishyfishy on 2013-03-09 21:23

น่าร๊ากกกกกน่าหยิกจริงๆเลย เจ้าไก่น้อย
\\(//∇//)\\ อาเฮเฮก็น่ารักมากๆ >..<

#9 By pep (103.7.57.18|115.67.227.112) on 2013-01-13 14:48

อุคริอุคริ ในที่สุดก็ได้(ว่าง)เข้ามาอ่าน ถ้ามีหลานแบบฮุกแจ ตายแน่ๆ ป่วนเวอร์
อาเฮเฮจะขายออกแล้วช่ายมะ อาบอมบอมน่ารักอ่ะแค่แสดงออกไม่เป็น
ตอนต่อไปอาบอมบอมจะต้องน่ารักมากแน่ๆเลย
เราจะแย่งอาบอมบอมจากยุ้ยซี่ เอ๊ะ ไม่ใช่สิ
แย่งอาบอมบอมจากอาเฮเฮตะหาก
ไปดีกั่ว จิบุ่ยยยยยยยยยยย
รีบมาต่อนะ จิรีบมาอ่านนนน
อุคริอุคริ

#8 By tomozuki1 (103.7.57.18|171.4.123.141) on 2013-01-02 10:06

ตอนแรกกำลังจะเม้นว่าไม่ค่อยมีฉากคุณน้าหลานหวานๆเลยโน๊ะ
แต่คิเฮนี่น่ารักมาก ขนาดยังมาแค่นี้ อิอิ
แล้วเหลือบไปเห็นชื่อเรื่องนี่มันคิเฮหลักนี่หว่าาาา
*โดดตัวลอย*
มาต่อไวไวน้าา

#7 By Aime (103.7.57.18|110.168.96.115) on 2012-12-22 11:01

อืมมมม.....คิเฮคู่หลักใช่ไหม!?
ฮุกแจเด่นมาก!!!
เป็นคนเดินเรื่องเลยทีเดียว
แต่ก็น่ารัก น่าฟัดเป็นที่สุด >///<

#6 By Zipiie (103.7.57.18|111.69.224.83) on 2012-12-20 17:06

ตอนนี้น่ารักเท่าโลกเลย ยกความดีความชอบให้ฮุกแจไปเล้ยยยยยยcry
อาเฮเฮนี่ไม่รู้เรื่องเลย ก็บอกว่าชื่อฮุกแจ ฮุกแจ ไม่ใช่ฮุกแจ ก๊ากกกกกกกก ชอบช่วงนี้มากกกกกกกกก เหมือนมีฮุกแจมายืนเถียงอยู่ตรงหน้าเลยอ่ะ อยากจับฮุกแจมาฟัดแก้มซ้ายขวาให้หนำใจ แล้วหลอกให้หอมเรากลับด้วย โอ๊ยๆๆ น่ารักสุดที่มากเล้ยยยย

#5 By YC (103.7.57.18|118.173.91.97) on 2012-12-20 11:02

ฮุกแจน่ารักสุดที่มากเลยค่ะ
อ่านไปนึกว่าฟิคฮยอก ถ้าไรเตอร์ไม่เตือนว่าฟิคคิเฮ555
บอมดูจะทำด๊องเคืองมากเลยนะ
บอกมาซะได้ว่าไม่ชอบของหวานกับคนทำขนม
ต่อไประวังจะรักคนทำขนมเข้าล่ะ 55
ฮยอกฉลาดไปป่ะ มีว่าบอมด้วย กร๊ากกก

#4 By mee (103.7.57.18|101.108.140.37) on 2012-12-19 23:20

ไอ้ที่ว่าหอม...มันเป็นกลิ่นวาฟเฟิลหรือกลิ่นของคนทำวาฟเฟิลกันแน่ แยกให้ดีนะ เพราะถ้าเป็นกลิ่นวาฟเฟิลนั้นสั่งกินได้ แต่ถ้าเป็นอย่างหลังคงต้องง้อคนทำก่อนละมั้งถึงจะได้กิน
ว่าแต่ไอ้ตัวเล็กของป้าทำไมถึงกลายไอ้ตัวแสบไปซะแล้ว ปากคอเราะร้ายมากเลยนะลูก  แต่ละคำที่หลุดออกมานี้กระแทกใจอาเฮเฮเต็มๆ แถมกวนประสาทได้สุดติ่งเลยลูก แบบนี้มันน่าตีอาซีวึนจริงๆ ตามใจคุณหลานมากได้แล้วนะ
ปล.สรุปแล้วป้าต้องเรียกฮุกแจว่า "ฮุกแจ" ใช่ไหม? ไม่ใช่เรียกว่า "ฮุกแจ" เหมือนที่อาเฮเฮเรียกผิดใช่ไหม? ป้าเริ่มงงแล้วลูกว่าชื่อหนูต้องออกเสียงว่ายังไง? สอนป้าเรียกชื่อหนูที่ถูกต้องทีซิ!!!

#3 By คุณป้าข้างบ้าน (103.7.57.18|125.27.197.37) on 2012-12-19 23:17

และแล้วก็ได้อ่านคิเฮจากมี๊จนได้ 55555+ 
เรื่องนี้ฮุกแจน่ารัก น่าฟัดมากกกก ส่วนอาซีวอนก็โลลิอีกแล้ว คิคิ
คิบอมไม่ชอบของหวาน แต่มั่นใจได้ว่าหลังจากนี้ไปจะหลงของหวานหัวปักหัวปำเลย 555555+
ปล.รีบๆๆมาต่อตอนสองไวๆนะก๊ะ อยากอ่านต่อแว้ววว คิคิ

#2 By ChoPang (103.7.57.18|118.172.55.17) on 2012-12-19 22:42

แอร๊ยยยยย
ฮุกแจน่าฟัดมาก
ขอฟัดสองที 55555
ถ้าฮุกแจโตกว่านี้
คงโดนอาเฮเฮเอาถาดฟาดหน้าเหมือนกัน กร๊ากกก
อาบอมบอมไม่ได้เรื่องเบย
ทำอาเฮเฮรมณ์เฉียแย้ว

#1 By yUiZy* on 2012-12-19 22:05